تهران نه تنها مدیر جدید، که سیاست‌های جدید می‌خواهد

توسط ۱۳ شهریور ۱۳۹۶شورای شهر

بیانیه شهر دیگر درباره انتخاب شهردار جدید تهران

محمدباقر قالیباف پس از دوازده سال از شهرداری تهران رفت. شهرفروشی، اولویت حمل و نقل شخصی بر حمل و نقل عمومی، تخریب باغ‌ها و فضای سبز تهران، عدم شفافیت در مدیریت شهری، فساد، رشد حاشیه‌نشینی، برخورد خشن با دستفروشان و دیگر آسیب‌دیدگان سیاست‌های غلط اقتصادی بخشی از یادگارهای قالیباف برای تهران است. هرچند بخشی از این روندهای غلط در دوران شهرداری قالیباف شروع نشده‌اند و میراث سیاست‌گذاری‌های کلی‌تر کشورند، اما امیدواریم با رفتن او تمام شوند.

شورای پنجم در اولین اقدام خود پنج نامزد معرفی کرد و پس از انصراف پرابهام چهار نفر از آنها، محمدعلی نجفی به عنوان شهردار تهران انتخاب شد. این فرایند ناروشن این نگرانی را به وجود آورد که بر خلاف شعارهای دوره انتخابات، روند تصمیم‌گیری‌ها در این شورا نیز همچون گذشته ناشفاف باشد، و تهران را نه مردم و منتخبانشان که لابی‌های قدرت بگردانند.

مشکلاتی که امروز شهر تهران با آن درگیر است محصول سیاست‌ها و عملکردهایی است که در طول سال‌ها نه تنها در تهران، که در سراسر کشور اجرا شده است. نگاه به شهر به عنوان یک بنگاه اقتصادی و اولویت توسعه اقتصادی بر رفاه شهروندان بخشی از این سیاست‌هاست. اجرای این سیاست‌ها در تهران، همانند سایر بخش‌های کشور، در ابتدای دهه ۷۰ آغاز شد؛ درست جایی که شهردار جدید تهران نیز در بالاترین عرصه سیاست‌های اجرایی کشور حضور داشت.

محمدعلی نجفی از بنیانگذاران حزب «کارگزاران سازندگی» است. حزبی که اعضایش در طول سالیان بخش عمده‌ای از «کارگزاران» و سیاست‌گذاران سیاست‌های توسعه اقتصادی در تهران و در کل کشور بوده‌اند. «کارگزاران سازندگی» جریانی است که منطق بنگاه‌داری را بر نهادهای عمومی حاکم کرد و وظیفه این نهادها را در ارائه خدمات عمومی زیر سوال برد. کارگزاران خصوصی‌سازی خدمات دولتی، برون‌سپاری و کالایی‌سازی فضاهای شهری را آغاز کرده و پیش برده است. امروز تهران را نتایج همین سیاست‌هاست که تهدید می‌کند. سیاست‌هایی که نجفی ۶ سال در مقام عضو شورای شهر تهران نیز کاری برای توقف آن‌ها انجام نداد. با این حساب سابقه شهردار چندان امیدوارکننده نیست، چرا که تهران نه به افراد و جناح‌بندی‌های حزبی جدید، که به سیاست‌ها و خط مشی‌های دیگری نیاز دارد.

با این همه، ما به تفاوت‌های میان نجفی و قالیباف واقفیم. با وجود اشتراک در روندهای کلی، شیوه مدیریت نجفی در بخش‌هایی از قالیباف متفاوت خواهد بود. تغییر نگاه در برنامه‌های فرهنگی در شهر یکی از این بخش‌ها خواهد بود. علاوه بر این‌، در برنامه ارائه‌شده از سوی نجفی بخش‌هایی مثبت همچون توسعه مشارکت شورایاری‌ها، جلوگیری از شهرفروشی و سیاست‌های سوداگرانه به شهر وجود دارد. امیدواریم این وعده‌ها و سیاست‌ها کارکردی تزیینی و انتخاباتی نداشته باشند و انجام آنها از سوی اعضای شورای شهر پیگیری شود.

از طرف دیگر، بخش‌های مهمی از مسائل کنونی تهران در برنامه آقای نجفی مغفول مانده‌اند. برای نمونه، چگونگی جلب مشارکت شهروندان در تصمیم‌گیری‌های شهری روشن نیست. در برنامه ایشان همچون قبل به شهرداری به ‌سان بنگاه خصوصی نگریسته می‌شود، طرح‌ جامع شهری مغفول مانده و از موضوعات کلیدی همچون حضور زنان در شهر، زیست‌پذیر کردن شهر برای معلولان و سالمندان، چگونگی برخورد با کار کودک، دستفروشی، طرح انضباط شهری، و بحران کلان محیط زیستی تهران صحبتی به میان نیامده است.

با توجه به عملکرد روزهای اول شورای شهر تهران و انتخاب محمدعلی نجفی به عنوان شهردار، به نظر می‌رسد مسیر تغییرات در تهران مسیر همواری نیست. اراده گسترده‌ای برای شفافیت و تغییر روندهای اداره شهر در مدیران جدید دیده نمی‌شود. برنامه‌های آتی شهر تهران نیز نشان می‌دهد که تغییر بزرگی در سرنوشت تهران و مسیری که می‌رود در برابر ما نیست. همه این‌ها ما را برای این شهر نگران می‌کند. اما رفع این نگرانی نیازمند تلاش و همبستگی بیشتر شهروندان این شهر و فعالان مدنی است. ما به آینده امیدواریم. این امید هم تنها از مسیر همکاری همه کسانی که تهران را شهر دیگری می‌خواهند، محقق خواهد شد.

 

دیدگاه‌تان را بنویسید